Yaşamaya Dair

 

1

 

Yaşamak şakaya gelmez,

büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın

                           bir sincap gibi meselâ,

yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,

                           yani, bütün işin gücün yaşamak olacak.

 

Yaşamayı ciddiye alacaksın,

yani, o derecede, öylesine ki,

meselâ, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,

yahut, kocaman gözlüklerin,

                     beyaz gömleğinle bir laboratuvarda

                                       insanlar için ölebileceksin,

                     hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,

                     hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,

                     hem de en güzel, en gerçek şeyin

                                            yaşamak olduğunu bildiğin halde.

 

Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,

yetmişinde bile, meselâ, zeytin dikeceksin,

           hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,

           ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,

                                               yaşamak, yani ağır bastığından.

 

                                                             1947

 

Yaşamaya Dair

 

2

 

Diyelim ki, ağır ameliyatlık hastayız,

yani, beyaz masadan

                   bir daha kalkmamak ihtimali de var.

Duymamak mümkün değilse de biraz erken gitmenin kederini

biz yine de güleceğiz anlatılan Bektaşi fıkrasına,

hava yağmurlu mu, diye bakacağız pencereden,

yahut da yine sabırsızlıkla bekleyeceğiz

                                       en son ajans haberlerini.

 

Diyelim ki, dövüşülmeye değer bir şeyler için,

                                    diyelim ki, cephedeyiz.

Daha orda ilk hücumda, daha o gün

                            yüzükoyun kapaklanıp ölmek de mümkün.

Tuhaf bir hınçla bileceğiz bunu,

                        fakat yine de çıldırasıya merak edeceğiz

                        belki yıllarca sürecek olan savaşın sonunu.

 

Diyelim ki, hapisteyiz,

yaşımız da elliye yakın,

daha da on sekiz sene olsun açılmasına demir kapının.

Yine de dışarıyla beraber yaşayacağız,

insanları, hayvanları, kavgası ve rüzgârıyla

                                       yani, duvarın arkasındaki dışarıyla.

 

Yani, nasıl ve nerde olursak olalım

             hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak...

 

                                                             1948

 

Yaşamaya Dair

 

3

 

Bu dünya soğuyacak,

yıldızların arasında bir yıldız,

                        hem de en ufacıklarından,

mavi kadifede bir yaldız zerresi yani,

                        yani, bu koskocaman dünyamız.

 

Bu dünya soğuyacak günün birinde,

hattâ bir buz yığını

yahut ölü bir bulut gibi de değil,

boş bir ceviz gibi yuvarlanacak

                            zifiri karanlıkta uçsuz bucaksız.

 

Şimdiden çekilecek acısı bunun,

duyulacak mahzunluğu şimdiden.

Böylesine sevilecek bu dünya

                            "Yaşadım" diyebilmen için...

 

                                                            Şubat 1948