İlk başta zannedileceği gibi oyun tahtası (goban) kare değildir, hafif bir dikdörtgenlik vardır. Standart bir go tahtasının boyutları 454x424 milimetredir, kalınlıkları ise değişkendir. Bacaklı ve yere oturularak oynan klasik tahtaların bacak boyları değişmez ancak  yüksekliği 50mm den başlayıp 240 mm ye kadar çıkabilir. Genelde ahşap gövdenin kalınlığı 150-190 mm arasındadır ve ayakları da 121 mm dir. Geleneksel şekilde yapılan tahtaların çizgileri ise Japon kılıcıyla (katana) açılan ince yarıkların içinin lake ile doldurulması yöntemiyle gerçekleştirilir.

En iyi tahtalar sık damarlı parlak yüzeyli 700-1000 yıllık Japonya'nın Kyushu adasından elde edilen kaya (torrea nucifera) ağacından yapılır. Bu ağacın sarımsı yüzeyi ile siyah ve beyaz taşların uyumluluğu tartışılamaz. Taşların tahtanın yüzeyine koyulurken çıkarttığı diri ses ise oyuna apayrı bir renk katmaktadır. Fiyatlarının (10 000 dolardan başlar) çok pahalı olmasından dolayı ikinci bir seçenek ise katsura (cercidiphyllum japonicum) ağacından elde edilen tahtalardır. Fiyatı daha makul olduğundan dolayı Japonya'daki go topluluklarında genelde bu ağaçtan yapılma tahtalar kullanılır. Bu temel iki ağaç türünün dışında görüntü olarak gene kaya ağacına benzeyen bir çeşir sedir olan hiba ve gene daha da ucuz olan bir başka seçenek agathis, go tahtası yapımında kullanılmaktadır. Ancak son zamanlarda kaya ağacının ucuzu Kanada, Sibirya yada Çin'de bulunduğundan, bu bölgelerin ahşapları da kullanılmaktadır. İyi ve ortanın üstü tahtaların hepsi yekparedir.
 

Taşların (goishi) boyutlarına gelince siyah 21 mm ve beyaz da 20 mm çapındadır. Bu ufak farkın nedeni renk farklılığından dolayı gözün aldanmasını sağlayıp görünürde taşların boyutlarını eş yapmaya yöneliktir. Mecimek şeklinde iki tarafı da dışbükeydir ve kalınlık seçenekleri 5 mm den 12.8 mm ye kadar değişir. Ancak genel kabul görmüş kalınlık 8.4 ve 9.5 mm arasıdır. Bir sette her taş aynı kalınlıkta olmalıdır. Tüm bu boyutlar yüzyıllardan beri değişmemiş ve binlerce yılın birikimi ve deneyimi ile oluşmuştur.

Taşlar ise iki çeşittir; cam ve doğal olanlar. Son seçenek olarak da plastikler vardır. Doğal olan taşların beyazı (hamaguri) Miyazaki-Japonya'da çıkarılan deniz kabuklarından üretilmektedir, yüzeyi parlak ve damarlıdır. Siyahlar ise bir çeşit volkanik taşdan elde edilir, yüzeyi damarsız ve matdır. Ancak gene fiyatların çok pahalılığından ve bu özel deniz kabuğunun azalmasından dolayı hammede artık Kaliforniya'nın güneyinden çıkarılmaktadır. Cam olanların ise kenarlarının kırılmaya ve çatlamaya karşı dayanıklı olması gerekir.
 

Taşların koyulduğu kutular (goke) ise çeşitli ağaçlardan gene go tahtaları gibi yekpare üretilir. En iyisi ve de en pahalısı Japonya'nın Miyake adasındanki dut ağacından yapılır ve binlerce dolardır. Ancak daha makul seçenekler de mevcuttur, bunlar; kestane, kiraz ve keyaki ağacından yapılanlardır. Kiraz ağacından yapılanların Japonya fiyatı 60 amerikan doları civarındadır. Gene bu kutulara benzeyen plastik kutular da üretilmiştir.

Bu geleneksel takımların dışında taşların mıknatıslı olduğu, taşınabilir küçük setler de vardır. Katlanabilir birkaç santim kalınlığında olan en ve boyu yukardaki boyutları tutan tahtalar da üretilmektedir. Özellikle yeni başlayanlar makul fiyatından dolayı bu katlanabilir tahtaları, plastik go kutuları ve cam taşları tercih etmektedirler.

Tüm bunların satın alımını Japonya'da ve Kore'de rahatlıkla yapabilirsiniz. Kore'deki fiyatlar ise Japonya ile karşılaştırılamaz, 3-4 kat daha ucuza rahatlıkla birçok şey alınabilinir. Japonya'nın pahalı olduğu söylenir ancak en pahalı takımlar ithal edildiklerinden dolayı Avrupa ve Amerika'dadır. Ancak dikkat edilmesi gereken bir başka nokta, genelde Kore yapımı cam taşlar Japonlara göre daha küçük ve kenarlardan kırılması da daha kolaydır.

Umarım yakında Türkiye'de tekrar ucuz, plastik, standart boylardaki taşlar ile suntadan yapılan tahtaların üretimine geçilir, belki cam da üretilebilir. Olmadı kendi kendinize bile düğmeden ve suntadan üretebilirsiniz ancak bonibonları boyayarak alacağınız sonuç parlak olmayabilir, en azından araba boyası ile boyanan taşlar o kadar da dayanıklı olmuyor ve kenarlardan çatlayıp kırlıyor (şaka değil denenmiştir).